ԱՄՆ նախկին պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերը հոդված է հրապարակել՝ խոսելով ռուս-ուկրաինական պատերազմի ընթացքի և հրադադարի հնարավոր տարբերակների վերաբերյալ։ Radar Armenia-ն ձեզ է ներկայացնում հոդվածը՝ կրճատումներով։
«Ուկրաինան ժամանակակից պատմության մեջ առաջին անգամ դարձել է խոշոր և նշանակալի պետություն Կենտրոնական Եվրոպայում։ Իր դաշնակիցների օգնությամբ Ուկրաինան փակուղի մտցրեց ռուսական ուժերին։ Եվ ամբողջ միջազգային համակարգը, ներառյալ Չինաստանը, դեմ է ռուսական սպառնալիքին, նաև՝ միջուկային զենքի օգտագործման սպառնալիքի պատճառով։ Այդ գործընթացը վերացրեց ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցության հետ կապված նախկին հարցերը։ Ուկրաինան ձեռք բերեց Եվրոպայի ամենամեծ և արդյունավետ ցամաքային բանակներից մեկը՝ ներառված Ամերիկայով և նրա դաշնակիցներով։ Եվ պատերազմի արդյունքներով բանակցային գործընթացը պետք է այսպես, թե այնպես կապի Ուկրաինան ՆԱՏՕ-ի հետ։ Չեզոքության այլընտրանքն այլևս իմաստ չունի, հատկապես այն բանից հետո, երբ Ֆինլանդիան և Շվեդիան անդամակցեցին ՆԱՏՕ-ին: Ահա թե ինչու անցյալ տարվա մայիսին ես խորհուրդ տվեցի հրադադարի գիծ հաստատել այն սահմանների երկայնքով, որոնք գոյություն ունեն այնտեղ, որտեղ պատերազմը սկսվել է փետրվարի 24-ին։ Ռուսաստանը կվերադարձներ իր նվաճումները, բայց ոչ այն տարածքը, որը գրավել էր գրեթե մեկ տասնամյակ առաջ, ներառյալ՝ Ղրիմը: Այդ տարածքը կարող էր բանակցությունների առարկա դառնալ հրադադարից հետո»,- գրել է Քիսինջերը։
«Բանակցային գործընթացի նպատակը երկակի է լինելու՝ հաստատել Ուկրաինայի ազատությունը և սահմանել նոր միջազգային կարգ, հատկապես կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի համար։ Ի վերջո, Ռուսաստանը պետք է տեղ գտնի նոր աշխարհակարգի մեջ։ Ոմանց համար նախընտրելի արդյունքը Ռուսաստանի լիակատար անզորությունն է ռազմական տեսանկյունից։ Ես դրա հետ համաձայն չեմ։ Բռնության հանդեպ իր ողջ հակումով Ռուսաստանը ավելի քան 500 տարի ներդրում է ունեցել գլոբալ հավասարակշռության մեջ։ Նրա պատմական դերը չպետք է նսեմացվի։ Ռուսաստանի ռազմական անհաջողությունները չեն ազդել նրա գլոբալ միջուկային ներուժի վրա, ինչը թույլ է տալիս նրան՝ սպառնալ Ուկրաինայում էսկալացիայով։ Նույնիսկ եթե այդ կարողությունը նվազի, Ռուսաստանի փլուզումը կամ նրա ռազմավարական քաղաքականության կարողության ոչնչացումը կարող է 11 ժամային գոտիներ ընդգրկող տարածքը վերածել հակամարտության գոտու»,- հավելել է Քիսինջերը։
Վերջում Քիսինջերը հավելել է, որ խաղաղության և կարգուկանոնի ձգտումն ունի երկու բաղադրիչ, որոնք երբեմն դիտվում են որպես հակոտնյա՝ անվտանգության որոնում և հաշտեցման պահանջ․ «Եթե մենք չկարողանանք հասնել երկուսին էլ, մենք չենք կարող հասնել ոչ մեկին, ոչ՝ մյուսին»։
Նյութն առաջին անգամ հրապարակվել է «The Spectator» պարբերականում։